opleidingen
Marco volgde vanaf zijn 17e een opleiding tot reclametekenaar en decorateur in Utrecht, maar merkte direkt dat hij zijn artistieke gaven liever autonoom inzette en niet ten dienste van reclamedoeleinden. Na deze opleiding volgde een oproep voor de militaire dienst. Marco bracht in die tijd van roerige politieke spanningen zijn militaire diensttijd als totaalweigeraar door in de gevangenis van zijn geboortestad.
Na vrijkomst op zijn 23e werd de keuze voor een leven in dienst van "het beeld" steeds duidelijker en leidde tot fundamentele besluiten omtrent zijn toekomst. De kunstacademie in Utrecht volgde, in de richting autonome vormgeving. Daar moest Marco alle degelijke vakkennis en tekenvaardigheid die hij geleerd en ontwikkeld had bij zijn eerdere opleiding weer overboord gooien om plaats te maken voor een vrijere impuls en nieuwe uitdagingen op beeldend gebied.
Er ontstond een periode van hard werken, inkeer en verdieping. In zijn rommelige slaapkamerateliers van studentenhuizen verschenen enorme hoeveelheden collages, schilderijen, tekeningen en grafische werken. Hoewel Marco allerlei vrienden om zich heen had met wie hij vaak samen werkte, kon hij zich regelmatig afzijdig houden door zich alleen met zijn werk op te sluiten. Er verschenen allerlei opmerkelijke onderwerpen in zijn vaak haastig en impusieve, halfabstrakte beelden. Een zeeslag uit de vaderlandse geschiedenis, zeemeerminnen, Napoleontische soldaten, vogels, enzovoort. Dit alles geplaatst in een wat theatraal en onwerkelijk decor.
De kunstacademie in Utrecht rondde Marco af in 1993, waarbij hij op de dag van de diplomauitreiking hoorde dat hij vader zou worden. Dat was de aanleiding om direkt door te studeren aan een eerstegraads lerarenopleiding tekenen, ook weer in zijn geboortestad Amsterdam. Dit met het doel om als leraar tekenen aan de slag te kunnen, en zo een basis te hebben wat inkomsten betreft.
Waar je bij binnenkomst in de kunstacademie van Utrecht oog in oog stond met een spuitbusgraffiti op de liftdeur van wijlen Keith Haring, werd je bij de ingang van de lerarenopleiding in Amsterdam onmiddelijk geconfronteerd met een klassiek gipsen beeld van de antieken, en een vitrinekast vol met opgezette dieren als erfenissen uit een academische traditie. "Eerst studie naar de natuur, dan volgt de rest" klonk het op deze opleiding nog steeds na. Een grote tegenstelling met het denken in concepten en processen, zoals dit geleerd werd in Utrecht.
Bij Marco kwam de herinnering aan een oorspronkelijke impuls van voor de kunstacademie weer boven, de eindeloze studies in en naar de natuur. Hij zag zijn kans om zich bijna verloren gegane klassieke vaardigheden eigen te maken, en ze in te zetten als kwaliteit in zijn voorstellingen. Zo volgde na een lange opleidingsroute het slotakkoord met ingetogen studie en waarneming van de natuur naar model, skelet, landschap en allerlei klassieke schilderthema's.
Marco volgde vanaf zijn 17e een opleiding tot reclametekenaar en decorateur in Utrecht, maar merkte direkt dat hij zijn artistieke gaven liever autonoom inzette en niet ten dienste van reclamedoeleinden. Na deze opleiding volgde een oproep voor de militaire dienst. Marco bracht in die tijd van roerige politieke spanningen zijn militaire diensttijd als totaalweigeraar door in de gevangenis van zijn geboortestad.
Na vrijkomst op zijn 23e werd de keuze voor een leven in dienst van "het beeld" steeds duidelijker en leidde tot fundamentele besluiten omtrent zijn toekomst. De kunstacademie in Utrecht volgde, in de richting autonome vormgeving. Daar moest Marco alle degelijke vakkennis en tekenvaardigheid die hij geleerd en ontwikkeld had bij zijn eerdere opleiding weer overboord gooien om plaats te maken voor een vrijere impuls en nieuwe uitdagingen op beeldend gebied.
Er ontstond een periode van hard werken, inkeer en verdieping. In zijn rommelige slaapkamerateliers van studentenhuizen verschenen enorme hoeveelheden collages, schilderijen, tekeningen en grafische werken. Hoewel Marco allerlei vrienden om zich heen had met wie hij vaak samen werkte, kon hij zich regelmatig afzijdig houden door zich alleen met zijn werk op te sluiten. Er verschenen allerlei opmerkelijke onderwerpen in zijn vaak haastig en impusieve, halfabstrakte beelden. Een zeeslag uit de vaderlandse geschiedenis, zeemeerminnen, Napoleontische soldaten, vogels, enzovoort. Dit alles geplaatst in een wat theatraal en onwerkelijk decor.
De kunstacademie in Utrecht rondde Marco af in 1993, waarbij hij op de dag van de diplomauitreiking hoorde dat hij vader zou worden. Dat was de aanleiding om direkt door te studeren aan een eerstegraads lerarenopleiding tekenen, ook weer in zijn geboortestad Amsterdam. Dit met het doel om als leraar tekenen aan de slag te kunnen, en zo een basis te hebben wat inkomsten betreft.
Waar je bij binnenkomst in de kunstacademie van Utrecht oog in oog stond met een spuitbusgraffiti op de liftdeur van wijlen Keith Haring, werd je bij de ingang van de lerarenopleiding in Amsterdam onmiddelijk geconfronteerd met een klassiek gipsen beeld van de antieken, en een vitrinekast vol met opgezette dieren als erfenissen uit een academische traditie. "Eerst studie naar de natuur, dan volgt de rest" klonk het op deze opleiding nog steeds na. Een grote tegenstelling met het denken in concepten en processen, zoals dit geleerd werd in Utrecht.
Bij Marco kwam de herinnering aan een oorspronkelijke impuls van voor de kunstacademie weer boven, de eindeloze studies in en naar de natuur. Hij zag zijn kans om zich bijna verloren gegane klassieke vaardigheden eigen te maken, en ze in te zetten als kwaliteit in zijn voorstellingen. Zo volgde na een lange opleidingsroute het slotakkoord met ingetogen studie en waarneming van de natuur naar model, skelet, landschap en allerlei klassieke schilderthema's.